Bij Basisopvang Groningen werken Frank en zijn collega’s met mensen die vaak nergens anders terechtkunnen. Dakloos raken kan iedereen overkomen, maar regelmatig is er sprake van onderliggende problematiek zoals verslaving of psychische aandoeningen. In de basisopvang krijgt iedereen de kans om zijn leven weer op te bouwen, ook al gaat dit gepaard met worstelingen. Frank, medewerker wonen en welzijn bij Wender, is al acht jaar onderdeel van deze dynamische omgeving.
‘Wat ons werk bijzonder maakt, is dat we continu laveren tussen structuur bieden en omgaan met de chaos van het moment,’ vertelt Frank. ‘Mensen komen hier met verschillende problemen, maar ze hebben allemaal iets gemeen: ze moeten ergens opnieuw beginnen. Wij helpen hen met praktische zaken, zoals een uitkering aanvragen of een huisarts inschakelen, maar we proberen ook een omgeving te creëren waarin ze even op adem kunnen komen.’

Een belangrijke schakel binnen het team is René, inhoudelijk ondersteuner. Hij is er niet alleen om cliënten te helpen, maar ook om de medewerkers te ondersteunen. ‘Ik ben er voor het team,’ zegt René. ‘Als er een ingewikkelde situatie is of als we moeten nadenken over hoe we iets aanpakken, denk ik mee. Ik geef geen pasklare antwoorden, maar daag het team uit om zelf tot een oplossing of een antwoord te komen. De kracht zit in de teams.’
De Basisopvang is laagdrempelig. René: ‘Mensen kunnen hier binnenkomen zonder inkomen, zonder perspectief, zonder plan. Dat maakt het anders dan andere opvanglocaties, waar vaak al een vorm van stabiliteit wordt verwacht.’ De opvang fungeert ook als observatieplek: ‘Soms zien we na een paar weken al dat iemand de potentie heeft om snel door te stromen naar een andere woonvorm. Anderen hebben meer tijd en begeleiding nodig.’
Die begeleiding is geen strak omlijnd traject, vertelt Frank: ‘We werken samen met het interventieteam, dat al vóór de instroom contact heeft met cliënten. Zij kijken naar de bredere lijnen, terwijl wij als medewerkers wonen en welzijn vooral bezig zijn met het dagelijkse leven in de opvang. Je kan ons werk omschrijven als de oren en ogen van de werkvloer. We signaleren wat er speelt en ondersteunen waar nodig.’
De opvang biedt onderdak aan achttien mensen, die dag en nacht met elkaar doorbrengen. ‘Dat zorgt voor een dynamiek die we goed in de gaten moeten houden,’ legt Frank uit. ‘Mensen zoeken steun bij elkaar, maar kunnen elkaar ook meeslepen in oude patronen. Zeker als er sprake is van verslaving, moet je opletten: Wie gebruikt met wie? Wie beïnvloedt wie?’
René vult aan: ‘Het is onze uitdaging om een omgeving te creëren waarin herstel mogelijk is. Maar als er veel drugs in huis zijn, staat dat herstel onder druk. We willen ingrijpen zonder een politieagent te zijn. Dat is balanceren.’
Frank herkent dit: ‘Op de slaapzaal gebeurt veel. Nieuwe bewoners liggen daar tussen mensen die al langer in gebruik zijn. Als je net alles verloren hebt, misschien nooit eerder met drugs in aanraking bent geweest, en dan in zo’n setting terechtkomt… Dat is heftig.’

Omdat mensen hier vaak maar kort blijven, is het opbouwen van een band met hen een uitdaging. Frank heeft daar zijn eigen aanpak voor: ‘Ik ben niet iemand die er meteen vol ingaat. Ik laat mensen eerst wennen aan mij en stel basisvragen. Veel bewoners hebben al zoveel hulpverleners gezien, dat ze niet meteen zin hebben in nóg iemand die zich met hen bemoeit. Maar als je laat merken dat je er bent en interesse toont zonder te pushen, ontstaat er vanzelf een opening.’
René speelt een vergelijkbare rol binnen het team. ‘Waar Frank en zijn collega’s er voor de bewoners zijn, ben ik er voor de medewerkers. Ik probeer laagdrempelig en bereikbaar te zijn. Soms ben ik op de afdeling, soms denk ik op afstand mee. Maar ik wil dat medewerkers weten dat ze op mij kunnen terugvallen.’
Ondanks de uitdagingen blijven Frank en zijn collega’s zich inzetten voor een omgeving waarin mensen de kans krijgen om vooruit te komen. ‘Soms zie je iemand afglijden en kun je weinig doen,’ zegt Frank. ‘Maar soms zie je ook iemand een stap zetten, een regeling treffen, vooruitgang boeken. Dat zijn de momenten waar je het voor doet.’
Het werk in de Basisopvang is niet altijd makkelijk. Het vereist geduld, een scherp oog voor groepsdynamiek en de vaardigheid om structuur te bieden in een omgeving die soms allesbehalve gestructureerd is. Maar voor mensen zoals Frank en René is het juist die balans tussen orde en chaos die het werk waardevol maakt. ‘Iedereen hier zit op zijn eigen manier in een overgangsfase,’ zegt Frank. ‘Als wij daar een klein beetje richting aan kunnen geven, dan hebben we iets goeds gedaan.’
Ben jij iemand die graag met mensen werkt, flexibel is en het belangrijk vindt om een verschil te maken in het leven van anderen? Als medewerker wonen en welzijn werk je niet alleen in de Basisopvang, maar word je in de wintermaanden ook ingeroosterd bij de winternoodopvang in Groningen, waar je samen met hetzelfde team opvang biedt aan mensen die nergens anders terechtkunnen. Dit is je kans om een waardevolle bijdrage te leveren aan de gemeenschap. Bekijk onze vacatures en ontdek of dit werk bij jou past!