‘Kalmte uitstralen is de sleutel’
RUST
‘Kalmte uitstralen is de sleutel’
RUST
Om half zeven s’ ochtends belt Rinze zijn dochter wakker, en een uurtje later zijn zoon. ‘Goedemorgen! Kom je eruit? Of zal ik je zo nog even bellen? En vergeet je niet de hond uit te laten?’ Voor Rinze zit zijn nachtdienst er dan bijna op. Om acht uur komt hij thuis en duikt hij zijn bed in. Als medewerker veiligheid heeft hij weer een nacht lang gesprekken gevoerd met bewoners en de rust bewaard bij Wonen Oldegalileën, de locatie waar hij werkt.
Bij Wonen Oldegalileën verblijven mensen die, na detentie, via een rechterlijke maatregel zorg en ondersteuning krijgen. Samen met collega’s helpt Rinze hen om stap voor stap weer grip te krijgen op hun leven, zoals werk vinden of op zoek gaan naar een eigen plek. Rinze vertelt: ‘Ik vind het mooi om met al die verschillende persoonlijkheden te praten. Ik ben altijd nieuwsgierig naar hoe iemand in elkaar zit en waarom die hier is. Door regelmatig een praatje te maken, bouw ik vertrouwen op. Dat is waardevol, want dan is er ook respect als ik iemand ergens op aanspreek.’
Ervaring met de functie medewerker veiligheid had Rinze niet. ‘Ik ben er eigenlijk zo via-via ingerold’, vervolgt hij. ‘Maar in de dertig jaar dat ik in de buitendienst werkte, deed ik veel mensenkennis op. Iets wat je zeker nodig hebt in deze functie, om te weten hoe je op verschillend gedrag kunt reageren.’ Nu volgt hij de opleiding tot beveiliger en kan hij al in de praktijk aan de slag. ‘Door te doen leer je toch vaak het meest’, beaamt hij.
Rinze heeft zijn vaste rituelen: ‘Ik ben altijd wat te vroeg, zodat ik rustig kan beginnen en nog even kan kletsen met mijn collega’s van de avonddienst.’ Elke avond als hij binnenstapt, staat er een kop koffie voor hem klaar. ‘Rond half 11 doen we de overdracht. We bespreken het gedrag van bewoners en bijzonderheden. Zijn er dingen waar ik op moet letten? Hoe gaat het met iedereen? Deze samenwerking binnen het team is belangrijk, omdat je door die informatie beter kunt inspelen op gedrag en vervelende situaties voor kunt zijn.’
Elke nacht bij Wonen Oldegalileën verloopt anders. Sommige nachten zijn druk, anderen juist stil. ‘Als ik mijn dienst begin, richt ik me op de camerabeelden’, vertelt Rinze. ‘De tv staat aan zonder geluid en ik zet de radio zachtjes op. Wanneer bewoners in- en uitlopen, noteer ik dit en maak ik vaak een praatje. Met sommigen praat ik af en toe, met anderen bijna iedere nacht. Zo was er een bewoner die steevast rond twee uur bij mij kwam zitten. Dan gingen we even naar buiten, een sigaretje roken. En als hij er niet was, zei hij de volgende dag: “Sorry, ik was moe, ik moest even slapen.” “Je hoeft je niet af te melden hoor, maar ik vroeg me wel af waar je was”, lachte ik dan.’
Voor Rinze zit de kern van zijn werk in die aandacht. ‘Rust uitstralen is belangrijk. Soms worden mensen boos of agressief, bijvoorbeeld door drugs. Dan blijf ik zelf rustig en duidelijk. Alleen zo weten ze waar ze aan toe zijn, en dat agressie niets oplevert. Het helpt dan dat je een band hebt opgebouwd, zodat iemand je vertrouwt en luistert naar wat je zegt. Ook vertrouw ik sterk op mijn intuïtie; ik weet wanneer ik moet ingrijpen en wanneer ik iemand beter even met rust laat.’
Rinze wil graag blijven leren over hoe hij met deze doelgroep om kan gaan. ‘Ik hou van werken in de nacht. Maar overdag werken lijkt me ook mooi, omdat dat vaak weer heel anders is. In de toekomst zou ik mezelf willen ontwikkelen tot medewerker wonen en welzijn, zodat ik ook overdag kan bijdragen. Die afwisseling lijkt me geweldig.’
